ควันเทาบนแท่นบูชาความจริง และหยาดน้ำตาของผู้ทรยศ (ตอนที่ 9)
ควันเทาบนแท่นบูชาความจริง และหยาดน้ำตาของผู้ทรยศ
โดย : ศูนย์ศิลา
"การยอมเป็นคนบาปในสายตาของเพื่อน
เพื่อให้เพื่อนยังมีชีวิตไปเติบโตและสู้ในวันข้างหน้า
คือสัจธรรมขื่นขมที่ไม่มีในตำราเรียนเล่มใด"
สำหรับ ‘เอ’ แล้ว... กลิ่นอายโอโซนอันอบอวลของกระดาษและน้ำหมึกพิมพ์ในห้องปรับอากาศของมหาวิทยาลัย เป็นเพียงหน้ากากอันเปราะบางที่ไม่เคยหนาพอจะกักกั้นกลิ่นเน่าปฏิกูลที่โชยมาจากบ่อขยะท้ายเมืองได้เลย
ในมุมมืดของห้องสมุด นัยน์ตาของเด็กหนุ่มจากชุมชนแออัดผู้นี้ลุกโชนด้วยไฟแห่งอุดมการณ์อันบริสุทธิ์ แววตาของเขาจับจ้องตัวเลขค่ามลพิษในแม่น้ำและข้อกฎหมายสิ่งแวดล้อมที่เพียรท่องจำ เขาท่องมันราวกับคาถาศักดิ์สิทธิ์ด้วยความเชื่อมั่นว่าโลกขับเคลื่อนด้วยความเที่ยงตรง และหยาดเหงื่อของคนยากไร้มีค่าเท่ากับกฎหมายในตำรา
‘บี’ ทอดสายตามองเพื่อนเนิ่นนาน... แววตาคู่นั้นหม่นแสงลงผ่านเลนส์แว่นสายตากรอบบางราคาแพง คล้ายคนทอดถอนใจให้กับความเยาว์อันงดงามที่กำลังจะถูกบดขยี้ เสื้อเชิ้ตสีขาวนวลเนื้อดีที่ถูกรีดจนเนี้ยบกริบตามแบบฉบับนักศึกษาบริหารธุรกิจของบี ดูราวกับกำแพงแก้วที่คั่นเขาออกจากโลกอันโสมมภายนอก
ทว่าในความเป็นจริง โลกของบีถูกขีดเส้นใต้ด้วยหมึกสีแดงในสมุดงบดุล มันเป็นโลกที่ขับเคลื่อนด้วยกลไกฟันเฟืองอันเย็นชาของทุนนิยม—ระบบที่ไม่เคยมีช่องว่างไว้สำหรับคำว่าประนีประนอมหรือความฝัน และพ่อของเขาก็คือผู้หมุนเฟืองตัวใหญ่ที่สุดชิ้นหนึ่งในเมืองนี้
เมื่อหมายศาลขับไล่ชุมชนถูกส่งมาประทับตราหน้าประตูบ้านสังกะสี ไฟสงครามระหว่างอุดมการณ์กับเม็ดเงินก็ปะทุขึ้น เอสวมบทบาทแกนนำผู้ไม่ยอมก้มหัว ยืนหยัดบนแท่นปราศรัยท่ามกลางเสียงเชียร์และดวงตาเปี่ยมหวังของชาวบ้าน ทว่าท่ามกลางกระแสคลื่นอันกราดเกรี้ยวของการลุกฮือ บีกลับค่อยๆ ถอยห่างและจมหายไปในความเงียบ ไม่มีใครรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ แม้กระทั่งเอ
วันรุ่งขึ้นในชั้นศาล แฟ้มเอกสารที่หายไปทำให้ฝั่งของเอพ่ายแพ้อย่างราบคาบ ชุมชนถูกรื้อถอนในเวลาต่อมา ทว่าสิ่งที่กรีดลึกไปกว่าความพ่ายแพ้ คือตอนที่เอเหลือบไปเห็นแฟ้มเอกสารลับของตนวางเด่นอยู่บนโต๊ะทนายฝั่งตรงข้าม พร้อมกับร่างของบีที่ยืนนิ่งอยู่เบื้องหลังเงาทมิฬของผู้เป็นพ่อ แววตาของเอที่เคยเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นแปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังอันลึกล้ำในวินาทีนั้น
"มึงขายพวกกู... มึงขายมิตรภาพเพื่อเงินของพ่อมึง!" 에ตะคอกกระชากคอเสื้อเชิ้ตของเพื่อนอย่างบ้าคลั่ง
แรงกระชากอย่างรุนแรงทำให้แว่นสายตาราคาแพงของบีหลุดกระเด็นลงพื้นคอนกรีต เลนส์เนื้อดีร้าวระแหงเป็นใยแมงมุม สะท้อนภาพใบหน้าอันบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นของเอที่กลายเป็นภาพพร่าเลือนในสายตาของบี ก่อนที่หมัดดิบหยาบจะกระแทกเข้าที่มุมปากของบีอย่างแรง
ไร้เสียงสะท้อนจากบี เขาวาดปลายนิ้วเช็ดหยาดเลือดข้นที่ซึมมุมปากอย่างเชื่องช้า แววตาที่ไม่มีแว่นสายตาคอยกำบังนั้นราบเรียบดั่งผิวน้ำที่ตายแล้วและพร่ามัวเกินกว่าจะมองเห็นสิ่งใด เขาน้อมรับตราประทับแห่ง ‘ผู้ทรยศ’ ไว้บนแผ่นหลัง ปล่อยให้เสียงสาปแช่งอันกราดเกรี้ยวของชาวบ้านและอดีตมิตรแท้กรีดแทงผ่านร่างไปในความเงียบ
ทว่าในความสงัดและภาพที่พร่าเลือนนั้น เสียงในหัวของบีกลับฉายภาพบทสนทนาสุดท้ายในห้องทำงานมืดสลัวของคฤหาสน์—ภาพผู้เป็นพ่อที่โยนแฟ้มประวัติของมือปืนรับจ้างลงบนโต๊ะ พร้อมคำเตือนเรียบเฉยทว่าหนักหน่วงว่าอุดมการณ์ของเอขัดผลประโยชน์ของกลุ่มทุนสีเทาเกินกว่าจะปล่อยให้มีลมหายใจจนเรียนจบ
บีรู้ดีว่าในโลกที่เต็มไปด้วยสัตว์ร้าย อุดมการณ์ที่บริสุทธิ์เกินไปมักกลายเป็นอาหารอันโอชะ ความจริงข้อนั้นบีเลือกจะฝังมันไว้ใต้ซากปรักหักพัง การยอมเป็นคนบาปในสายตาของเพื่อนเพื่อให้เพื่อนยังมีชีวิตไปเติบโตและสู้ในวันข้างหน้า คือสัจธรรมขื่นขมที่ไม่มีในตำราเรียนเล่มใด
บีเดินหันหลังกลับ เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เคยเนี้ยบกริบบัดนี้เปื้อนคราบเลือดและฝุ่นควันจากบ่อขยะที่กำลังถูกเคลียร์ สะท้อนว่าต่อให้เจตนาจะบริสุทธิ์เพียงใด สุดท้ายมนุษย์ก็ต้องเปื้อนคาวของโลกีย์อยู่ดี หน้ากระดาษแห่งมิตรภาพถูกกระชากขาดสะบั้นจนไม่เหลือเยื่อใย บีมองควันสีเทาที่ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยสายตาที่พร่ามัว มันเหมือนกับอุดมการณ์ของพวกเขา—งดงาม ทว่าจับต้องไม่ได้ และสุดท้ายก็ต้องมอดไหม้ไปเพื่อเปิดทางให้ความจริงของโลกได้ดำเนินต่อไป
i start from zero
👉 อ่านเรื่องสั้นตอนนี้ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ : The Altar of Truth: Tears of a Betrayer
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น